Formación en red: Materiales de formación

que pertence ao Ministerio de Educación e onde se poden obter de xeito gratuito materiais que creo poden ser moi interesantes para a dinamización. Só teñen un pequeno-gran inconvinte, as descargas son en formato de imaxe ISO, é dicir, é un formato para ser gravado en CD antes de ser usado. Aínda que existen outras alternativas sen ter que gravalo como é a opción de montalo coma unha unidade de CD, o cal o Ubuntu o permite simplemente premendo co botón dereito enriba do arquivo descargado “Abrir con” -> “Montador de archivos” e xa podemos ter acceso ao seu contido sen ter que gravalo. Sen embargo, penso que o máis convinte é gravalo para así poder disfrutar del.

Outro inconvinte que creo que teñen é que están orientados a plataformas Windows e que as versións dos programas coas que traballan son un pouco obsoletas aínda que todas son software libre, pero a pesar de todos estes inconvintes, creo que teñen moi boa pinta. Podemos atopar cursos coma:

• Iniciación á informática.
• Procesador de textos.
• Follas de cálculo.
• Debuxo vectorial con Draw.
• Deseño de presentacións con Impress.
• Iniciación a Linux.

Pero o mellor é que visitedes a web á que me refería e vexades vos mesmos todos os cursos dispoñibles.

O pasado domingo, 12 de outubro, emitiuse no programa A Revista fin de semana da TVG a reportaxe que podedes ver no vídeo de arriba (tamén se pode ver na web da TVG). Memoria de muller é un proxecto da Rede de Dinamización que pretende achegar ás mulleres ás novas tecnoloxías ao mesmo tempo que recuperan a memoria histórica, social, persoal ou cultural do seu concello. Cada unha destas mulleres é a protagonista do seu propio vídeo no que a través de unha historia escrita por elas mesmas, imaxes seleccionadas e escaneadas por elas mesmas, a posterior narración da historia feita por elas mesmas e finalmente, a edición dun vídeo con todo isto feito tamén por elas mesmas. Notaredes que remarquei especialmente o feito por elas mesmas, porque, no fondo, eso é o máis importante deste proxecto, elas mesmas.

O proxecto estase a realizar en multitude de Concellos galegos nos que ten presencia a Rede de Dinamización, e entre eles Chantada, que é o do vídeo que nos ocupa. Os vídeos finais aínda non están dispoñibles na rede, aínda que moitos deles xa están rematados. Non están na rede porque se está a crear unha web propia na que queden recollidos todos os vídeos que xa vos contarei no seu momento.

Persoalmente, eu tamén tiven a sorte de participar xunto con Ana na creación dun destes vídeos no concello de San Sadurniño, e foi unha das experiencias máis gratificantes e enriquecedoras que levei a cabo como dinamizador. O trato diario coas catro protagonistas foi algo excepcional. Día a día xurdiron anécdotas que acabaron en amizade e nun intercambio de correos e mensaxería instantánea xa que tiven que ir a dinamizar a outro concello. Porque a labor de dinamización non debe quedarse só nun traspaso de coñecementos alumno-profesor.

Para os alumnos, para a maioría deles, é a primeira experiencia diante dun ordenador, polo tanto, aíndan non están contaminados polas costumes e tradicións do Windows, polo botón verde abaixo á esquerda, pola e azul do Internet Explorer ou polo sempre presente (e pirateado) Microsoft Office polo que a súa aprendizaxe é igual de costosa nun sistema operativo que no outro, aínda que me atrevería a dicir que hai certos matices que a fan máis sinxela do lado do Ubuntu. O que si que é certo é que á maioría deles xa lles sona eso do Windows ou na súa casa teñen o XP instalado no ordenador dos seus fillos e practican o aprendido ou navegan pola internet ou incluso un deles comprou ao largo do obradoiro un flamante ordenador, por suposto, con Windows Vista. É dicir, no obradoiro aprenden con Ubuntu e nas súas casas practican con Windows. ¿É esto posible? ¿Persoas que levan dúas semanas usando o ordenador adáptanse a tanto cambio? Pois si. E creo que son dous os motivos principais:

1. No obradoiro aprenden conceptos, non mecánica de clicks. Ou eso é o que pretendo. É dicir, se asimilas o concepto de carpeta, de fiestra ou de programa en lugar de facer clicks en lugares estratéxicos e de maneira ordenada para chegar a un fin, ao final, esteas no sistema operativo que esteas, adáptaste dunha maneira máis ou menos sinxela aos lugares donde hai que facer click ou á maneira de mostrar a información pola pantalla. Se ademáis, fago algo de fincapé en que en outros sistemas operativos pode que cambie a maneira de nomear os menús ou o lugar onde están as carpetas, xa está todo feito, o resto fano eles coa asimilación de conceptos, que todo sexa dito, non é nada sinxelo…
2. Os sistemas operativos non son tan diferentes. Realmente, creo que so hai unha diferencia fundamental, que é o lugar onde se atopan os accesos aos programas ou carpetas. É dicir, no Ubuntu, non todo está no botonciño verde Inicio, están en outros sitios pero unha vez que investigas un pouco e o atopas, o resto é exactamente igual.

Esto faime chegar a algunha que outra conclusión:

1. Migrar ou evolucionar dun sistema operativo a outro é sinxelo, so fan falta ganas e que alguen te incentive.
2. As diferencias entre un Windows e un Gnu/Linux para un usuario medio son insignificantes.
3. As administracións deben facer unha aposta decidida a prol do software libre.

E dende o meu punto de vista, como dinamizador, como friki-paranoico-pro-software-libre e como defensor da liberdade do coñecemento, estou encantado, non só porque me guste máis o Ubuntu que o Windows, senón porque considero que hai certas cousas que son máis claras e están máis accesibles dende Ubuntu que dende Windows, e así mo manifestaron algúns dos alumnos, que din, que lles gustan máis estes ordenadores que o da súa casa, que aquí atopa as cousas máis sinxelas.

Agora, só nos queda facer unha xornada de instalación de Ubuntu nos seus ordenadores, para que atopen as cousas igual de sinxelas nas súas casas . Todo se andará…

Ben, para empezar, vou a comezar por explicar o que é o twitter. Según a Wikipedia:

E para entendernos, twitter é unha forma de estar en contacto cos teus amigos, coñecidos ou dinamizadores/as da Rede de Dinamización. Naceu coa simple idea de contestar á pregunta Que estás facendo? Cada usuario ten a súa web persoal na que periódicamente pon o que está a facer. E de forma práctica, algúns exemplos poden ser: “Comezando o obradoiro de iniciación á informática”, “Rematado o día, marcho para a casiña…”, “Vaia coñazo de día, estou ata as orellas”, etc E para entendelo ben, o mellor de todo é velo en funcionamento, aquí podes ver o noso twitter en Sada.

Como verás, no twitter hai un listado das últimas entradas que nós escribimos, xa estás enterado do que fixemos, ou vai ti a saber, o quixemos poñer… Pero esto non remata aquí, o que realmente o fai útil é que podes seguir a outros usuarios, os que ti queiras, e seguir as súas actualizacións. Engadir contactos á túa lista é moi sinxelo, visitas o twitter da persoa que queres seguir estando identificado coa túa conta de twitter e fas click no botón Follow (seguir) que está xusto debaixo do seu nome. A medida que vas engadindo contactos as súas actualizacións van aparecendo na túa páxina de inicio do twitter en orde cronolóxica inversa…

E xa está. Así de sinxelo. Xa estamos todos conectados, fomentando as novas tecnoloxías, subidos á web 2.0, twitteando a Rede de Dinamización… Pareceche boa idea? Vas crear o teu? Vas seguir as nosas actualizacións? Se tes dúbidas, exponas aquí e tentarei axudarche.

Sígovos polo twitter